اصول ترک اعتیاد به مواد مخدر

درمان اعتیاد به مواد مخدر و الکل شامل درمانهای تحملی برای کمک به بهبود فیزیکی و ذهنی پس از ترک اعتیاد است. جهت بهبود کامل باید بدنتان عاری از سم مواد شود. جهت جلوگیری از پاسخهای تهدید کننده زندگی که در زمان ترک اعتیاد به مواد مخدر افزایش می یابد، بهتر است به جای پیمودن مسیر به تنهایی از کمکهای حرفه ای بهره برید.

پایان اعتیاد به مواد مخدر: ترک وسم زدایی
ترک، توقف مصرف مواد یا الکل ، اگر به تنهایی صورت بگیرد خطرناک است . به همین دلیل برنامه مدیریت شده دقیق سم زدایی ، ایمن ترین راه برای پایان دادن به اعتیاد است.
به گفته جیمز گرسوت،استاد روانشناسی دانشگاه کارولینای شمالی و دانشمند محقق مرکز مطالعات الکل : همه باید به سمت سمزدایی برای ترک مواد بروند. سوال اینست که چه هنگام از نظر پزشکی خطرناک و چه هنگام  نیاز به توجه پزشکی دارد؟
ترک بسیاری از مواد عوارض جانبی مانند اضطراب ، تعرق ، بی خوابی و فشار خون بالا دارد.ترک مواد خواب آور و مسکن ، سخت ترین عوارض را دارد. از جمله مواد این دسته هروئین ، کوکائین، مپریدین و اکسی کودون می باشد که سبب شادی در مصرف کننده می شود.
سایر موادی که عوارض ترک شدید دارد و عوارض آنها بالقوه زندگی را تهدید می کند ، باربیتورات ، الکل و بنزودیازپین می باشد. استیفن گیلمن متخصص روانشناسی اعتیاد می گوید: ترک مواد فوق نیاز به بستری در بیمارستان دارد.

اعتیاد به مواد مخدر : علایم ترک
علایم ترک بستگی به نوع اعتیاد دارد، موارد زیر ممکن است دیده شود:

  • برای الکل: تعرق ، اضطراب ، رعشه ، نوسان در فشار خون و ضربان قلب ، حمله ناگهانی ، هذیان ، خماری ، گیجی ، روانپریش و در نهایت مرگ به علت عدم درمان حرفه ای می باشد.
  • برای تحریک کننده ها مانند کوکائین : خستگی و افسردگی مفرط
  • برای باربیتورانها مانند سکونال، آمتیال: حلت تهوع ، تنفس سریع ، افزایش ضربان قلب ، هذیان ، درد عضله ، بی خوابی ، توهم ، تشنج و دیوانگی است . اگر ترک زیر نظرو تحت مراقبت نباشد، به مرگ ختم می شود.
  • برای بنزودیازپاین مانند والیوم ، لیبریوم : هذیان ، گرفتگی عضلات ، توهم، حساسیت به نور ، صدا ، طعم ، بو . صدای زنگ در گوش . خارش. بی حسی و بی خوابی است.

پایان اعتیاد به مواد مخدر با داروها
دلیل دیگری که اهمیت سمزدایی کنترل شده را نشان میدهد ،اینست که متخصصین پزشکی می توانند داروهایی را برای کاهش عوارض ترک تجویز کنند. گاهی این داروها ، همانهایی بوده اند که نادرست استفاده شده و موجب اعتیاد شده اند.

  • ترک الکل با داروهای بنزودیازپاین مانند والیوم یا لیبریوم است.
  • برای ترک داروهای خواب آور مانند هروئین ، درمان با بوپرینورفین صورت می گیرد . به این صورت بازگشت مجدد به اعتیاد به ندرت گزارش شده است. کلونیدین و متادون از داروهای رایج جهت این هدف هستند.

گیلمن می گوید: هرشخص معتاد به مواد مخدر باید به دنبال توصیه های پزشک برای ترک باشد. انتخاب برنامه درمانی هدفمند، همه جنبه های بهبود پس از ترک اعتیاد را در برمی گیرد و چارچوب مورد نیاز برای کسب موفقیت را دارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *