× حساب کاربری تاریخچه سفارشات شارژ حساب افزایش اعتبار حساب با کارت شارژ محصولات خریداری شده من تراکنش های مالی کارت خرید خروج از حساب کاربری
قرص گلوکورکس بی باریج

قرص گلوکورکس بی باریج

دیابت، تری گلیسیرید

موارد مصرف
  • درمان کمکی در بیماران مبتلا به دیابت نوعII

  • کاهش تری گلیسیرید وLDL

  • افزایش HDL

مواد تشکیل دهنده

عصاره خشک بذر شنبلیله (Trigonellafoenumgraecum)

مکانیسم اثر

بذر شنبلیله در مدل‌های حیوانی و انسان اثر ضد‌دیابت و کاهش دهنده کلسترول دارد. این اثرات تا حد زیادی به ساپونین‌های شنبلیله و محتوای بالای فیبر در آن نسبت داده شده و احتمالا با آلکالوئید اصلی آنtrigonellineارتباطی ندارد. اثرات ضد افزایش قند خون به تأخیر در تخلیه معده به علت محتوای فیبر و به اجزاء ناشناخته‌ای که آنزیم‌های هضم‌کننده کربوهیدرات‌ها را مهار می‌کنند مرتبط است. در in vivo تجویز شنبلیله ممکن است مقدار انسولین در پلاسما را افزایش دهد. در in vitroعمده اسید آمینه آزاد آن (۴-)-hydroxyisoleucine ترشح انسولین از لوزالمعده را تحریک می‌کند.

اثر کاهش دهنده کلسترول به افزایش تبدیل کلسترول کبدی به نمک‌های صفراوی به علت از دست رفتن در مدفوع و ایجاد کمپلکس این مواد با فیبر شنبلیله و ساپونین‌ها نسبت داده شده است. درمان با شنبلیله به طور انتخابی LDL و VLDL را کاهش می‌دهد همچنین در موش‌های دیابتی شده بوسیله آلوکسان و بیماران مبتلا به دیابت نوع II، متعاقب درمان با شنبلیله HDL افزایش می‌یابد.

گزارشی مبنی بر بروز اثرات سمی ناشی از مصرف شنبلیله وجود ندارد. بنابراین مصرف منظم آن ممکن است در مدیریت درمان دیابت و پیشگیری از تصلب شرائین و بیماری‌های عروق کرونر قلب مفید باشد.

در سال ۲۰۰۵، فرآورده تهیه شده از عصاره آبی دیالیز شده بذر شنبلیله (FSE) توسطVijayakumarو همکاران بررسی شد. نتایج این بررسی نشان داد که در in vivo اثر هایپوگلایسمیک FSE حداقل در بخشی، توسط فعال شدن یک مسیر سیگنالی انسولین در آدیپوسیت‌ها و سلول‌های کبدی است.

در بررسی اثرات طولانی مدت (اثر دوز های متعدد) فرآورده FSE روی مقدار قند خون و وزن بدن و اثر کوتاه مدت (اثر تک دوز) آن روی انسولین سرم و آنزیم‌های کبدی در دیابت تجربی موش، مشخص شد که نحوه اثر FSE خارج لوزالمعده است و فرآورده FSE تغییرات متابولیک همراه دیابت را با ویژگی‌های شبه‌انسولین تصحیح و برای کاربردهای بالینی دارای پتانسیل است.

اثر هایپوگلایسمیک دانه شنبلیله در حیوانات آزمایشگاهی و انسان به خوبی به اثبات رسیده است. در بیماران مبتلا به دیابت؛ شنبلیله مقدار قند خون ناشتا و قند خون بعد از صرف غذا را کاهش می‌دهد. با این حال، معلوم نیست که بهبود تحمل گلوکز، به علت اثر شنبلیله روی جذب گلوکز است یا متابولیسم آن. لذا یک مطالعه متابولیک با طراحی متقاطع انجام شد و به مدت ۱۵ روز رژیم غذایی با یا بدون ۲۵ گرم شنبلیله به طور تصادفی به ۱۰بیمار مبتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین داده شد.

یک تست تحمل گلوکز (GTT) داخل وریدی در پایان هر دوره مطالعه نشان داد که شنبلیله موجود در رژیم غذایی بطور قابل‌توجهی سطح زیر منحنی گلوکز پلاسما(نیمه عمر) را کاهش و سرعت کلیرانس متابولیک را افزایش داده است. علاوه بر این، شنبلیله گیرنده‌های انسولین در گلبول‌های قرمز را زیاد کرده است. این نتایج نشان می‌دهد که شنبلیله می‌تواند مصرف محیطی گلوکز را بهبود بخشد که این امر به بهبود تحمل گلوکز کمک می‌کند. بنابراین، ممکن است شنبلیله اثر هایپوگلایسمیک خود را با تأثیر روی گیرنده انسولین همچنین در سطح دستگاه گوارش اعمال کند.

به منظور ارزیابی اثر بخشی و ایمنی مصرف ساپونین‌های تام شنبلیله(TFGs) در ترکیب با سولفونیل‌اوره‌ها در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که به تنهایی با سولفونیل‌اوره‌ها بهخوبی کنترل نمی‌شدند، ۶۹ بیمار به طور تصادفی در گروه درمان(۴۶ نفر) یا گروه شاهد(۲۳ نفر) قرار گرفتند و به مدت ۱۲ هفته به ترتیب TFGs یا دارونما را سه بار در روز، هر بار ۶ قرص دریافت نمودند. در همین حال، بیماران به مصرف داروهای اصلی کاهش دهنده قند خون ادامه دادند. شاخص‌های تأثیر بر نشانه‌های بیمار در طب سنتی چینی، قند خون ناشتا(FBG)، قند خون ۲ ساعت بعد از غذا(۲h PBG)، هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c)، نمرات کمّی نشانه‌های کلینیکی (CSQS)، شاخص توده بدن (BMI)، همچنین عملکرد کبد و کلیه بررسی و با قبل و بعد از درمان مقایسه گردید. در گروه درمان نسبت به گروه شاهد تأثیر بر نشانه‌های بیمار در طب سنتی چینی به طور مشخصی بهتر بود (P<0.01) و کاهش قابل توجه آماری در نتیجهFBG ، ۲h PBG ، CSQS و HbA1c در گروه تحت درمان در مقایسه با گروه شاهد (P<0.05 or P<0.01) وجود داشت، در حالی که بین دو گروه تفاوت قابل توجهی در شاخص توده بدن، عملکرد کبد و کلیه یافت نشد. محققین نتیجه گرفتند درمان ترکیبی شامل ساپونین‌های تام شنبلیله و سولفونیل‌اوره می‌تواند مقدار گلوکز خون را کاهش داده و نشانه‌های بالینی در دیابت نوع ۲ را بهبود بخشد و این درمان نسبتاً ایمن است. به منظور ارزیابی اثرات بذر شنبلیله در کنترل گلایسمیک و مقاومت به انسولین (که با مدل HOMA تعیین می‌شود) در انواع خفیف تا متوسط دیابت نوع ۲، در یک مطالعه دوسو بی‌خبر با کنترل دارونما ۲۵ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ جدید تشخیص داده شده (قند خون ناشتا کمتر از۲۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول (۱۲ نفر) ۱ گرم در روز عصاره هیدروالکلی دانه شنبلیله و گروه دوم (۱۳ نفر) مراقبت معمول(کنترل رژیم غذایی، ورزش) و کپسول دارونما را به مدت دو ماه دریافت کردند. در ابتدای مطالعه هر دو گروه از نظر معیارهای آنتروپومتریک و متغییرهای کلینیکی مشابه بودند. تست تحمل خوراکی گلوکز، میزان چربی، پپتید-c ناشتا، هموگلوبین گلیکوزیله و مدل مقاومت به انسولینHOMA نیز در ابتدای مطالعه مشابه بود.

در پایان دو ماه، در گروه ۱ نسبت به گروه ۲، قند خون ناشتا(۱۴۸.۳ +/- ۴۴.۱ to 119.9 +/- 25 vs. 137.5 +/- 41.1 to 113.0 +/- 36.0) و قند خون ۲ ساعت بعد از دریافت گلوکز(۲۱۰.۶ +/- ۷۹.۰ to 181.1 +/- 69 vs. 219.9 +/- 41.0 to 241.6 +/- 43) با هم تفاوتی نداشت. اما سطح زیر منحنی قند خون (۲۳۷۵ +/- ۵۷۴ vs 27597 +/- 274) و همچنین انسولین(۲۴۹۲ +/- ۲۵۳۶ vs. 5631 +/- 2428) بهطورقابل توجهی کمتر بود(p<0.001).مقاومت به انسولین استنباط شده از مدل HOMA کاهش ترشح سلول بتا در گروه ۱ نسبت به گروه ۲ (۳/۸۶  +/- ۳۲ vs. 70.1 +/- 52)و افزایش درصد حساسیت به انسولین(۱۱۲.۹ +/- ۶۷vs 92.2 +/- 57)را نشان داد. (p < 0.05) در گروه ۱ نسبت به گروه ۲ به طور قابل توجهی مقدار تری گلیسرید سرم کاهش و میزان HDL افزایش یافت(p<0.05). محققین نتیجه گرفتند استفاده کمکی از دانه شنبلیله موجب بهبود کنترل گلایسمیک و کاهش مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ خفیف می‌شود همچنین اثر مطلوبی بر تری‌گلیسرید افزایش یافته دارد.

شرایط منع مصرف

وجود حساسیت به شنبلیله یا نخود ( به علت احتمال بروز واکنش متقاطع).

احتیاط در مصرف

مصرف متعارف شنبلیله در رژیم غذایی بی خطر است با این حال ایمنی مصرف مقادیر زیاد آن از نظر علمی ارزیابی نشده است.

تداخل دارویی

بر اساس شواهد فارماکولوژیک و گزارش‌های موردی تداخلات زیر محتمل است.

الف. مصرف همزمان گلوکورکس – بی با داروهای کاهش دهنده قند خون موجب افزایش اثر این داروها می‌شود که در صورت پایش دقیق قند خون تداخل اثر بالقوه مفیدی محسوب می‌شود.

ب. مصرف همزمان گلوکورکس – بی با فرآورده های حاوی آهن موجب مهار جذب آهن می‌شود لذا مصرف مکمل‌های آهن باید ۲ ساعت از زمان مصرف گلوکورکس – بی فاصله داشته باشد.

ج. از آنجا که شنبلیله دارای کومارین است از نظر تئوریک این نگرانی وجود دارد که مصرف همزمان شنبلیله با وارفارین موجب افزایش خطر خونریزی شود اما بروز این حالت غیرمحتمل است. در یک مطالعه با کنترل پلاسبو؛ شنبلیله تأثیری بر تجمع پلاکتی، فعالیت فیبرینولیتیک یا فیبرینوژن نداشته است.

عوارض جانبی

بر اساس نتایج یک مطالعه بالینی مصرف ۵۰گرم بذر شنبلیله ۲ بار در روز موجب علائم خفیف گوارشی مانند اسهال و نفخ شده که بعد از ۴-۳ روز برطرف شده است. واکنش های حساسیتی گزارش شده اند اما نادر هستند.

شرایط نگهداری
  • دارو را دور از دید و دسترس کودکان نگهداری نمائید.
  • دارو را در ظرف دربسته، دور از نور و در دمای ۳۰-۱۵ درجه سانتیگراد نگهداری نمائید.
  • در صورت مصرف شنبلیله بیش از مقادیر معمول تغذیه‌ای توسط بیماران مبتلا به تیروتوکسیکوز، پایش این بیماران الزامی است.
  • به تاریخ انقضاء مصرف فراورده توجه نمائید.
مقدار و نحوه مصرف

در صورتی که پزشک دستور دیگری نداده باشد؛ مقدار مصرف معمول این فراورده یک قرص ۳ بار در روز است.

محتویات بسته

۳ بلیستر ۱۰ عددی

قرص ۳۳۵ میلی‌‌گرم در ظرف دارو همراه با بروشور در جعبه مقوایی

شماره پروانه ساخت وزارت بهداشت و درمان (IRC) 1228192173
تاریخ انقضاء حداقل 6 ماه

به گروهی از اختلالات متابولیک که با افزایش قند خون به دلیل نقص در ترشح یا عملکرد انسولین مشخص می شوند، دیابت نوع 2 یا دیابت شیرین (Diabetes mellitus) گفته می شود. برای درمان این بیماری که شیوع آن در ایران سالانه افزایش پیدا می کند، معمولا دارو های شیمیایی استفاده می شود که عوارض جانبی چون افزایش وزن، افت قند خون، علائم گوارشی و... به همراه دارند. یکی از موثر ترین راهکارهایی که سال هاست جهت کنترل قند خون بیماران دیابتی مورد استفاده قرار می گیرد، مصرف گیاهان دارویی کاهش دهنده قند خون است. امروزه اثربخشی بسیاری از این گیاهان در کارآزمایی های بالینی به اثبات رسیده است.

بذر شنبلیله (Trigonellafoenumgraecum) یکی از این گیاهان دارویی است که استفاده از آن بسیار بی خطر بوده و مصرف منظم آن می تواند در مدیریت درمان دیابت و پیشگیری از تصلب شرائین و بیماری های عروق کرونر قلب مفید باشد. قرص گلوکورکس بی باریج که از محصولات شرکت داروسازی باریج اسانس می باشد، با استفاده از عصاره خشک بذر شنبلیله تهیه شده و یک درمان کمکی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ می باشد. این فرآورده دارویی همچنین به افزایش HDL و کاهش تری گلیسیرید و LDL کمک می کند.

مقدار مصرف معمول قرص گلوکورکس بی باریج یک عدد قرص، سه مرتبه در روز می باشد، البته این در صورتی است که پزشک برای مصرف این فرآورده دارویی دستور دیگری ارائه نکرده باشد. استفاده همزمان از گلوکورکس بی با دارو های کاهش دهنده قند خون ممکن است اثر این دارو ها را افزایش دهد، این مسئله در صورت پایش دقیق قند خون، تداخل اثر بالقوه مفیدی محسوب خواهد شد. به دلیل آنکه مصرف همزمان این محصول با فرآورده های حاوی آهن جذب آهن را مهار می کند، لازم است بین زمان مصرف این دو دارو 2 ساعت فاصله زمانی باشد.

قرص گلوکوهرب باریج یکی دیگر از داروهای گیاهی ارائه شده توسط شرکت باریج اسانس به منظور کاهش قند خون می باشد. این محصول از ترکیب گیاهان گزنه، علف شور، برگ گردو و زیتون تهیه شده که از جمله گیاهان بسیار رایج و موثر برای درمان ازدیاد قند خون می باشند. کپسول نرم روغن گل مغربی از دیگر محصولات این شرکت داروسازی می باشد که یک درمان کمکی در نوروپاتی دیابتی بوده و علاوه بر این موجب بهبود سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، آرتریت روماتوئید و بیماری اسکلروز متعدد (MS) می گردد. شما می توانید سایر مشخصات و ویژگی های این دو محصول را در فروشگاه مفید طب مشاهده و بررسی کرده و در صورت تمایل آن ها را خریداری نمایید.

محصولات مشابه

بیشتر